را آزاد نمود . اگر كنيز آبستن را تدبير كند فرزند او داخل نيست اما اگر پس از تدبير آبستن شود فرزند داخل است و اگر تدبير مادر را فسخ كند تدبير فرزند او فسخ نمىشود و بهتر آن است كه بگوئيم فسخ تدبير مادر دلالت فسخ بر تدبير اولاد ندارد اما مىتواند صريحا فسخ هر دو را نام ببرد . اگر پدر بندهء باشد تدبير كرده و مادرش تدبير نكرده فرزندى كه از اين دو آيد تدبير كرده محسوب است . اگر بنده تدبير شده و فرزندش هم تدبير شده باشد و پدر پيش از مولى بميرد تدبير او باطل مىشود اما تدبير فرزند باطل نمىشود . اگر بندگانى چند تدبير كرد و مولى درگذشت و قيمت بندگان تدبير شده از ثلث مال او بيشتر باشد خود بندگان فزونى قيمت را از كسب خود به وارثان ادا كنند و آزاد شوند . اگر بنده تدبير شده بگريزد تدبير او باطل مىشود .